١٠.عضويت بخشي، فرزندان در گروه هاي هنري، ورزشي و مانند آن، تا از اين طريق آن هايي كه روحيه ضعيف و افسرده دارند، نقاط مثبت خود را بشناسند و استعدادهاي خود را شكوفا نمايند.

١١. آموزش‌همگاني وهمه‌جانبه افرادجامعه به لحاظ شناخت خويشتن انساني و تقويت عزّت نفس.

١٢.از بين بردن تصورات باطل در خانواده ها مانند اين تصور كه «با مصرف مواد مخدر، مشكلات زندگي فراموش مي شود و زندگي به نحوي زيبا تغيير مي يابد!

١٣.خودداري از طبابت خانگي با استفاده از مواد افيوني.

١٤.مراقبت هاي ويژه از افرادي كه به لحاظ روحي و شخصيتي آمادگي بيشتري براي گرايش به اعتياد دارند.

١٥.شناسايي افرادي كه از نظر شخصيتي متعادل نيستند (مثلا در مدارس، توسط معلمان و...) و آموزش به آنها براي دوري از اعتياد.

١٦.خانواده ها سعي نمايند فرزندانشان را اجتماعي پرورش دهند، به نحوي كه فرد با روحيه و شخصيت برون گرا و فعال تربيت شود.

ب)راهكارهای پيشگيری درزمينه علل خانوادگی

١.والدين بايد ارتباط با فرزندانشان را بهبود بخشند و به آن ها استقلال رأي و دخالت در امر تصميم گيري بدهد.

٢.انتخاب يك مشاور، براي خانواده و گرفتن راهنمايي از او براي ابراز محبت و علاقه به فرزندان و همچنين رفع نيازهاي عاطفي آن ها.