٣ . پس در مورد بالا حکم شرع این است که باید آن را انجام داد. مثلاً در زمان شارع، مواد مخدر ، تریاک و اعتیاد به آن وجود نداشته است و ما در ادله نقلی دلیل خاصی درباره‌ مواد مخدر نداریم. اما به دلایل حسی تجربی زیان ها و مفاسد اعتیاد به مواد مخدر محرز شده است، پس ما در این جا با عقل و علم خود به یک ملاک یعنی؛ مفسده‌ی لازم الاحتراز در زمینه‌ی موادمخدر دست یافته‌ایم.

ما به حکم اینکه می‌دانیم چیزی که برای بشر مضر باشد و مفسده داشته باشد، از نظر شرعی حرام است، حکم می‌کنیم که اعتیاد به مواد مخدرحرام است. و يا مثلا اگر ثابت شود که سیگار سرطان‌زاست، یک مجتهد به حکم عقل حکم می‌کند که سیگار شرعاً حرام است.

متکلّمین و اصولیون تلازم عقل و شرع را قاعده‌ی ملازمه می‌نامند، می‌گویند: کُلُّ ما حَکَمَ بِهِ الْعَقلُ حَکمَ بِهِ الشَّرعُ؛ یعنی هرچه عقل حکم کند شرع هم طبق آن حکم می‌کند.[١]

آیت‌الله مکارم شیرازی از مراجع تقليد

مسأله مواد مخدر در عصر ما در واقع یکی از بلاهای بزرگ است و آن

[١] . آشنایی با علوم اسلامی، ص٣٩ (اصول فقه).