گسترده و دگرگونی که این معضل دارد، مسئولیت مهم در درجه اول متوجه خانواده‌هاست، چون بسیار ی از این ابتلاها و اعتیادها از همان جوانی و حتی شنیده شده بچه‌هائی که بالغ نشده‌اند گاهی مبتلا می‌شوند، پدرها و مادرها باید به هوش باشند، دقت کنند، ببینندبچه‌هایشان با چه کسانی در ارتباط اند، مدرسه که می‌روند رُفقاشان چه کسانی هستند، با چه افرادی این طرف و آن طرف به عنوان تفریح‌می‌روند، ساعاتی که در مدرسه نیستند، در کجا این ساعات را صرف می‌کنند، در مدرسه آیا وقتشان را در درس خواندن صرف می‌کنند، یا می‌روند سراغ مسائل دیگری که خدای ناخواسته سر از مسائل مصرف مواد مخدر در می‌آورد.

بنابراین مسئولیت در درجه اول متوجه پدرها و مادرهاست که باید دقت کنند، در درجه دوم متوجه اولیای آموزش و پرورش، مدیران مدارس و همچنین معلمان و دبیران است که مسئولیت بسیار سنگینی دارند و باید متوجه باشند که احیاناً در محیط مدرسه این مسائل ردّ و بدل نشود که گاهی شنیده می‌شود، خبرهایی که بسیار وحشتناک است و بعد هم همه ما، مبلغین، وعاظ، ائمه جمعه و جماعات باید در خطبه‌ها و مجالس که حرف می‌زنند و می‌توانند در مردم اثر بگذارند، آثار شوم و حرام بودن مواد مخدر را بگویند و تذکر بدهند.

مسأله امر به معروف و نهی از منکر که از احکام مهم اسلامی است همه‌اش منحصر نمی‌شود در اینکه فرضاً بگویند دروغ نگو و...،

مصرف مواد مخدر و مقدمات آن منکر بزرگی است که باید مردم را