فرزندانشان عمدتاً در محیط‌های ناسالم و در بین افراد ناباب کوچه، بازار و خیابان رها شده و با یادگیری نادرست، موجب سست شدن مبانی اخلاقی خود شده و آنان را به سوی راه های ناصواب و از جمله اعتیاد می‌کشاند و با کمال تأسف دیده می‌شود که بیشتر معتادین جامعه را افراد فقیر تشکیل می‌دهند و بیشترین درصد معتادان در محله‌های مستضعف‌نشین، شلوغ و پر جمعیّت شهرها زندگی می‌کنند.

البته نمی‌توان به صراحت گفت که بین فقر و اعتیاد رابطه مستقیمی وجود دارد، چون در جامعه افراد زیادی از مردم فقیرند؛ ولی معتاد نیستند و حتی اکثریت قریب به اتفاق افرادی که با این معضل اجتماعی مبارزه می‌کنند، جزء خانواده‌های فقیرند.

عللی که افراد فقیر را به این راه می‌کشاند:

١.یکی محرومیت های ناشی از فقر است که تنها راه فرار از این ناراحتی‌ها را مصرف مواد مخدر می‌دانند.

٢.عامل دیگر اینکه تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان کلان مواد مخدر در نهایت ناجوانمردی سعی می‌کنند عوامل توزیع را از این قشر انتخاب کنند.

چون این گونه افراد به لحاظ فقر مالی، تخصص و حرفه‌ای ندارند، لذا عوامل و تولید و توزیع‌کنندگان مواد مخدر سعی می‌کنند ابتدا به هر طریق ممکن آنان را معتاد کنند و سپس از آنان برای خرده‌فروشی مواد استفاده کنند. چرا که این کار احتیاج به تخصص ویژه ندارد، زحمتش کم و