در این رابطه سال ١٣٧٨ مدیر کل دفتر مطالعات و پژوهش ستاد مبارزه با مواد مخدر می‌گوید:«مطالعات نشان می‌دهد ٥٦ درصد گرایش به اعتیاد ناشی از ارتباط با دوستان ناباب است».[١]

٢.بیکاری : افراد بیکار چون بیشتر اوقات خود را در کوچه، بازار، پارک ها، قهوه‌خانه‌ها و سایر جاهایی که عمدتاً محیط‌های سالمی نیستند می‌گذرانند و این گونه جاها هم بهترین و مناسب ترین اماکن برای فروش و مصرف مواد مخدر هستند. در نتیجه برای گرایش به طرف اعتیاد عامل مساعدی به شمار می‌آیند که در اصل از بیکاری مردم ناشی می‌شوند.

٣.فشار ناشی از بحران‌های محیطی :خشکسالی، زلزله، جنگ و به طور کلی ؛ هر مشکلی که باعث اشکال در تأمین مایحتاج زندگی افراد شود ، او را در معرض خطر قرار می‌دهد.

٤. عدم نظارت و کنترل عمومی : متأسفانه وقتی اغلب خانواده‌ها متوجه خطر جدّی اعتیاد می‌شوند که فرزند و جگر گوشه‌شان به دام اعتیاد می‌افتد و قبل از آن اقدامی جهت پیشگیری از گرایش نوجوانان و جوانان به اعتیاد انجام نمی‌دهند، ولی اگر همه‌ی مردم جوامع واقعاً بطور جدّی به خطر اعتیاد باور داشته باشند آن موقع پیشگیری از اعتیاد به مواد مخدر جزیی از

[١] . فرهنگ آفرینش، شماره ٣١٧، ص١٠ .