روايت تلخ بي‌خبري (ماهيت مواد مخدر)
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

روايت تلخ بي‌خبري (ماهيت مواد مخدر) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٠٨

١١.مسامحه در ایجاد تفریحات سالم و نتیجتاً پناه بردن به معاشرت های نامناسب

١٢. نادیده گرفتن اهمیت و ضرروت ایجاد ارتباط سازنده والدین با فرزندان در زمینه پیدایش محبت، عاطفه، اطمینان، مشارکت و همکاری متقابل بین اعضای خانواده

١٣. افراط و تفریط، بی‌نظمی و ناهماهنگی در پاداش و تنبیه

١٤. سخت گیری‌های بی‌مورد، شتاب در تصمیم‌گیری و قضاوت و نسبت دادن چیزها و اعمال ناشایست به فرزندان

١٥. ملامت و سرزنش بی‌حدّ و بی‌مورد فرزندان بویژه در مقابل دیگران

١٦.رها کردن فرزند به حال خود (طردشدگی)

١٧.مصرف مواد توسط اعضای دیگر خانواده مانند فردی که پدر یا برادرش در حضور او تریاک می‌کشند.

در هر صورت خانواده نقش مهمی در اعتیاد دارد و خانواده‌های آشفته و آنان که مشکلات خانوادگی دارند و یا اعتیاد در بین اعضای خانواده آنان شایع است، بیشتر به دام مواد مخدر گرفتار می‌شوند.

پ) عوامل اجتماعی و سياسي (به محيط پيراموني فرد مربوط است)

جامعه‌شناسان؛ اعتیاد را نوعی بیماری اجتماعی می‌دانند، در دورانی که ما هستیم، شرایط نامناسب برای یک زندگی مناسب اجتماعی توأم با محبّت وجود ندارد، عواطف انسانی کم‌رنگ شده و تمایل به انتقام‌جویی و نگرانی