قبر دوم، قبر خاكى چهارمين اختر آسمان امامت و ولايت، امام سجاد (ع) است كه در سال ٣٨ هجرى در مدينه متولد شدند و پس از حادثه كربلا و شهادت پدر بزرگوارشان، امام حسين (ع) رهبرى و امامت شيعه را در سخت‌ترين شرايط به عهده گرفتند و پس از طى دوران سخت امامت، در سال ٩٤ هجرى توسط وليدبن عبدالملك مسموم شده، به شهادت رسيدند و در كنار امام مجتبى (ع) مدفون شدند. يادگار مهم و ارزشمند آن حضرت، كتاب صحيفه سجاديه است كه شامل دعاهاى سرشار از مفاهيم اخلاقى و عبادى و سياسى است.

قبر سوم‌ قبر مطهر پنجمين ستاره آسمان امامت، امام‌باقر (ع) است. ايشان در سال ٥٨ هجرى در مدينه منوره پا به عرصه وجود گذاشتند و در سال ٩٤ هجرى بعد از شهادت پدرشان، امامت شيعيان را عهده‌دار شدند. امام باقر (ع) را به دليل علم و دانش فراوان باقرالعلوم؛ يعنى شكافنده علوم لقب دادند. ايشان در سال ١١٣ يا ١١٧ ه. ق به دست امويان به شهادت رسيده، در كنار پدر بزرگوارشان امام سجاد (ع) در بقيع دفن گرديدند.

قبر چهارم‌ محل دفن امام صادق (ع) است كه در سال ٨٠ يا ٨٣ هجرى در مدينه به دنيا آمدند. ايشان پس از شهادت پدر انديشمندشان، رهبرى فكرى و سياسى شيعيان اصيل را به عهده گرفتند. امام صادق (ع) تا سال ١٤٨ هجرى در قيد حيات بودند و در اين مدت، حدود چهار هزار شاگرد در محفل درسشان حاضر مى‌شدند. ايشان كوشش مى‌كردند تا شيعيان را در برابر ديگران به دانش حديث و فقه مسلح كنند تا با انحرافات به مبارزه برخيزند.