ميعاد نور - شريعت، محسن - الصفحة ١٩
لبّيك اللهم لبّيك؛ انتقالت را از تنگناى سركشى و ظلم، به جهان نور عدالت و خيرخواهى نويد مىدهد. لبّيك اللهم لبّيك؛ گشودن تمام عقدههاى حقارت كه روانت را مختل كرده است بشارت مىدهد. لبّيك اللهم لبّيك؛ يعنى: اى مولا! ندايت را شنيدم و دعوتت را با جان و دل قبول كردم.
اى زائر كوى دوست! با تمام وجود مراقب باش كه بيگانه از حقيقت تلبيه نباشى. اين ممكن نيست جز با لطف حضرت حق و عنايات خاص ولىاللّه الاعظم- اميرالحاج و المعتمرين حجهبن الحسن العسگرى (عج)- و شرايط و آداب حضور؛ والّا اگر اين شرايط فراهم نشود، زائر به حضور مىرسد ولى خود را در حضور نمىيابد؛ به حرم مىرود اما خود را مَحرم نمىيابد؛ به حريم معنويت قدم مىگذارد اما حرمت معنى را لمس نمىكند؛ از مزار پا بيرون مىگذارد ولى حال او تحول نمىيابد؛ تن او حضور دارد اما جانش غايب است؛ ديدارش از خانه خدا و حرم پيغمبر (ص) و ائمه (ع) همچون ديدار از يك موزه و آثار باستانى است.
خدايا! توفيق زيارت عارفانه و عاشقانه و عمره مقبوله را نصيب بفرما. آمين
در پايان بر خود فرض مىدانم كه از دستاندركاران معاونت پژوهشى نهاد نمايندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاهها كه زمينه نشر اين اثر را فراهم آوردند، به خصوص جناب آقاى عليزاده كه در تصحيح آن زحمت كشيدند تشكر و قدر دانى نمايم. بديهى است راهنمايى و پيشنهادهاى شما خوانندگان گرامى موجب آراستگى و پيراستگى كتاب در چاپهاى بعدى خواهد بود.
محسن شريعت- بهار ٨٤