فرستاد و مردم را قتل عام كرد كه در اين حمله هشتاد تن از صحابه و هفتصد نفر از فرزندان مهاجرين و انصار به شهادت رسيدند. اين حادثه به واقعه حّره معروف شد.

قبر اسماعيل‌بن جعفرالصادق (ع):

اسماعيل فرزند بزرگ امام صادق (ع) بود كه ده سال پيش از شهادت پدر از دنيا رفت. قبل از درگذشت وى، تصور شيعيان بر اين بود كه وى جانشين امام صادق خواهدبود. لذا بعضى از شيعيان مرگ‌او را باور نكردند و امامت را در ميان فرزندان او دانستند كه بعدها به فرقه‌اسماعيليه شهرت يافتند.

مقبره اسماعيل تا چند ده سال قبل، خارج از بقيع قرار داشت كه در توسعه جديد، اين مقبره از ميان رفت. بنا بر اظهار برخى از ناظران، محل قبر و آنچه در آن بوده به داخل بقيع منتقل شده‌است.

قبر عثمان:

در امتداد مسير بعد از قبور شهداى‌احد، قبرى است كه نسبت به قبور ديگر وضعيت ظاهرى بهترى دارد. اهل سنّت اين قبر را قبر عثمان‌بن عفّان (خليفه‌سوم) مى‌دانند. بعضى گفته‌اند قبر عثمان‌بن مظعون از اصحاب پيامبر و برادر رضاعى‌آن حضرت است.

قبر حليمه سعديه:

در سمت شمالى قبر عثمان با فاصله كمى، قبر حليمه سعديه، مادر رضاعى پيامبر (ص) قرار گرفته‌است.

حليمه سعديه بانوى بزرگوارى است كه پيامبر اكرم دو سال از شير او تغذيه كردند. او مى‌گويد: در آن شبى كه پيامبر تولد يافت در خواب ديدم كه مرا فرشته‌اى گرفته و بالا مى‌برد تا جايى كه چشمه آبى ديدم. به من گفت از اين چشمه بياشام تا شير تو افزون گردد كه تو را شيرخواره‌اى نصيب شود كه سيّد اولين و آخرين است. از خواب بيدار شدم. شير خويش بسيار ديدم. ديگر روز، زنان بنى‌سعد