آرى دعوت‌نامه الهى دلهاى مشتاق را به زيارت فرا خوانده‌است و ما آماده ورود به مهمانخانه هستيم. صاحبخانه هم كريم است. مهمان در اين مهمانخانه جز با رحمت و مغفرت پذيرايى نمى‌شود. اكنون زمان ورود به ضيافت است، نسيم فيوضات رحمانى و عطر عنايات ربانى بر اساس حكمت‌الهى در مقاطع‌مكانى و فواصل‌زمانى خاص وزيدن مى‌گيرد. آنچه در چنين فرصتى ارزشمند است همانا داشتن شامه الهى است تا از آن نسيم رحمت، جان به عطر طهارت معطر گشته و در سايه آن، تعالى روح و شكوفايى جان به ارمغان آيد.

بارقه حج و عمره از تمام رحمت حق، در زمان خاص و از مكان ويژه‌اى جهيدن مى‌گيرد و تمام اين اعمال بر اساس رعايت چنين خصوصيتى است.

اولين مرحله اين سير الى‌اللّه، ورود به باب‌الورود حرم كبريايى و آستانه سرمنزل مقصود است؛ يعنى ميقات.

ميقات از جمله مكانهايى است كه شعاع فيض رب مستقيما آن را تحت پوشش گرفته، همان گونه كه ماه حج در اعداد زمانهايى است كه گذرگاه خاص نسيم رحمانى است.

اما ميقات؛ يعنى توقف به انتظار اذن‌دخول. ميقات جلوه‌اى از كلام‌الهى‌در تجلى‌بالغ حق؛ يعنى قرآن‌مجيد، نشانگر زمانى‌مخصوص و بيانگر مكانى ويژه است كه از ريشه وقت گرفته شده است كه معناى لغوى آن مصدر وقت است؛ يعنى وقت داشتن؛ اما كاربرد آن در مكان به خاطر قرابت مفهومى آن با زمان و يا به جهت كاربرد استعاره‌اى در مكان به معناى لزوم امرى در مكان مشخص است.