اگر زائر و حاجى در ميان اعمال و مناسك حج، رمى جمرات مى‌كند، مى‌خواهد ابراهيم‌وار از مكر و افسون شيطان دور بماند و وجود خود را از آسيب او محفوظ نگه دارد و ديو شرور نفس سركش خود را بكشد. حجّاج در روز عيد قربان، فقط جمره عقبه و بزرگ را رمى مى‌كنند. شايد به اين نيت كه انسان ابتدا بايد ريشه‌هاى رذايل اخلاقى را بر كند، سپس براى از بين بردن آثار آن تلاش كند. چون انسان اگر ريشه‌هاى رذايل را نكند، اين تلاشهاى ظاهرى مشكلى را حل نمى‌كند و آثار موقت دارد. مانند يك غده سرطانى كه اگر انسانى كه مبتلا به آن است با داروهاى سطحى و مسكّن به صورت موقت درد و آثار آن را رفع كند، بعد از مدتى مجددا عود مى‌نمايد. اما اگر غده را ريشه‌كن كند در حقيقت معالجه درست را انجام داده است.

رمى جمره عقبه گويا كنايه از اين است كه ابتدا بايد ريشه‌هاى شجره شيطانى در سرزمين وجود انسان خشكانيده گردد و سپس شاخ و برگ آن قطع شود.

پس رمى جمرات در سرزمين مقدس منا سنتى است از ابراهيم (ع).

چون ابراهيم مراسم قربانى‌كردن گوسفند را به‌پايان برد، از هاجر و اسماعيل خداحافظى و به سوى بيت‌المقدس حركت كرد. باز اسماعيل به چوپانى پرداخت و روزگار خود را در كنار مادر گذرانيد.

چند سالى گذشت اسماعيل از ميان دختران طايفه جُرهُم دخترى را به همسرى انتخاب برگزيد.

باز هم چندى گذشت تا اينكه مجددا جبرئيل بر ابراهيم بت‌شكن ظاهر شد و گفت: خدايت فرمان داده است تا به نام او خانه‌اى در روز زمين بنا كنى.