حضرت چنين توضيح داد: رسول‌اكرم در حركت سماوى و سير الهى معراج خود به حقيقتى رسيدند كه محاذى آن شجره بود و از طرف ديگر هم، فرشته‌هاى‌آسمان تا بيت‌المعمور به استقبال پيامبر (ص) آمده بودند و به محاذات با مواقيت متعددى غير از شجره قرار گرفته‌بودند. وقتى رسول‌اللّه (ص) در محاذات شجره قرار گرفتند، هاتف غيبى ندا سر داد و حضرت را مخاطب ساخت: آيا اين‌گونه نبود كه يتيم بودى و خداوند تو را پناه داد؟ آيا اين‌گونه نبود كه گمشده بودى و با هدايت مستقيم الهى هدايت شدى؟ و اينجا بود كه در همان مكان شجره، رسول‌اللّه تلبيه معروف را ايراد فرمود كه: «ان الحمد و النعمه لك و الملك لا شريك لك لبيك». به همين جهت پيامبر از شجره مُحرم شدند.[١]

راهب معبد بهارانم‌		مومن معجزات بارانم‌
عاشق آسمان و مهتابم‌		دوستدار ترانه آبم‌
بنده طلعت نكورويان‌		بسته طرّه سيه مويان‌
گرچه دانم كه بى سروپايم‌		عزم كردم كه سوى تو آيم‌
همچو مستان و بى سر و دستان‌		مى‌روم تا حريم تاكستان‌
كز مى و باده كار بگذشته‌ست‌		كار از افزون خم فزون گشته‌ست‌
زير يك شاخه پر گل بادام‌		مى‌نشينم به بستن احرام‌
همچو خرما كه دانه مى‌بندد		عشق در دل جوانه مى‌بندد

[١] - بحار الانوار، ج ٩.