ميعاد نور - شريعت، محسن - الصفحة ٨١
لشكرى از تركان و مصريان و شاميان به حجاز فرستاد. آنها عده زيادى از وهابيون را به هلاكت رسانده، امير عبداللّهبن سعود را با عدهاى از يارانش اسير و به استانبول روانه كردند و به دار آويختند. بدين سان فتنه آلسعود به پايان رسيد. اما در سال ١٩١٩ پس از جنگ جهانى اول، انگليسىها نجد را كشورى مستقل اعلام كردند و عبدالعزيز بن عبدالرحمان را بهنام جدّش عبدالعزيزبن سعود، پادشاه نجد خواندند و سالانه ٤٠٠٠٠ ليره انگليسى براى او مقرر كردند.
عبدالعزيز در سال ١٣٤٢ ه به وهابيون دستور داد به حجاز حمله كنند كه آنان با غلبه بر شريف حسين حاكم مكّه اموال او را غارت كردند. لذا در سال ١٣٤٣ ه. ق عبدالعزيز پادشاه نجد و حجاز شد. عبدالعزيز در سال ١٣٧٣ ه. در گذشت و سپس سعود به جاى او به تخت نشست. ملك سعود در كودتاى ١٣٨١ ه معزول و برادرش ملك فيصل به جاى او منصوب شد. ملك فيصل هم در سال ١٣٩٥ كشته شد و برادرش خالد جاى او را گرفت و ملك خالد هم به طرز مرموزى از دنيا رفت و فهد پادشاه كنونى عربستان به قدرت رسيد.
اعتقادات وهابيت
بر اساس نظرات افراطى و جمودگرايانه محمدبن عبدالوهاب، هر گونه تعمير قبور و ساختمان و مسجدسازى بر آنها، برگزارى نماز و دعا در كنار قبور و رفتن زنان به قبرستان حرام است و هر گونه استشفا و تبرك به آثار پيامبر اكرم (ص) و ديگر پيشوايان دينى و استمداد و طلب شفاعت از ايشان و بزرگداشت ولادت و شهادت آنها را عبادت و پرستش غير خدا دانسته و آن را عملى شركآميز و