در فقه جعفرى بلند گفتن بسم‌اللّه الرحمن الرحيم در نمازهاى صبح و مغرب و عشا براى مردان واجب و در بقيه نمازها، مستحب است. اما در فقه اهل سنّت مورد اختلاف است.

در فقه حنبلى، «بسم‌اللّه الرحمن‌الرحيم» جزء سوره نيست، لذا قرائت آن در نماز واجب نيست؛ بلكه سنّت است و امام جماعت نبايد آن را بلند بگويد و اگر به سنّت عمل كرد بايد آن را آهسته بخواند. در فقه مالكى، مالك مى‌گويد: در نماز واجب، گفتن «بسم‌اللّه الرحمن‌الرحيم» مكروه است. بر اساس فقه حنبلى، بسم‌اللّه الرحمن‌الرحيم در تمام حالات بايد آهسته خوانده شود. بر همين اساس ائمه جماعت مسجدالنبى و مسجدالحرام گاهى «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» را در نماز نمى‌خوانند و گاهى آهسته مى‌خوانند.

٣- تكتّف (دست به سينه‌گذاران در هنگام نماز)

تكتّف در حال نماز، مورد اختلاف است. عده‌اى از فقهاى اهل‌