قبل از هر چيز بايد توجه داشت كه زيارت نوعى عبادت و موجب تقرب به خداست؛ لذا لزوما زائر بايد نيت كند، چون روحِ عبادت است. زائر در زيارت قبر مطهر رسول‌اللّه چنين نيت مى‌كند:

«زيارت مى‌كنم قبر مطهر رسول‌اكرم (ص) را قربة الى‌اللّه»

١- براى راهيابى به محضر پاكان بايد خود را پاك كنى. پس اولين ادب زيارت، غسل قبل از ورود به حرم است؛ اول جسم را با آب، سپس باطن را با شهادتين كه يكى پاك‌كننده تن و ديگرى پاك‌كننده جان است. به گواهى حديث‌

«الغسل عند لقاءِ كلِ امامٍ»[١]

نيز شايسته است با غسل زيارت، كه طهارت برتر است، وارد حرم شويم.

٢- دومين ادب اين است كه زائر با حال خضوع و خشوع باشد و هنگامى كه به سمت حرم مطهر حركت مى‌كند هم از نظر ظاهر گامها را كوتاه بردارد و با وقار حركت كند و هم از نظر قلبى و روحى با خضوع باشد و به ذكر تكبير و تهليل و تسبيح خداوند و صلوات بر پيامبر و آل او دهان خود را خوشبو كند.

٣- سومين آداب پوشيدن لباس پاكيزه و نظيف براى زيارت است و نيكوست سفيد بودن رنگ لباس. همچنين استفاده از عطر و بوى خوش نيز توصيه شده است.

٤- چهارمين ادب، اذن دخول است. وقتى زائر به در حرم رسيد بايد بايستد و با خواندن دعا و اذكار وارده سعى كند رقّت قلب و خشوعت دل تحصيل كند كه‌: «اّن‌الرقة علامه‌الاذن فلاتَغْفُل»؛[٢] همانا رقّت قلب، علامت اذن است. لذا شايسته است زائر زمانى كه چنين‌

[١] - بحارالانوار، ج ٩٧، ص ١٣٢.

[٢] - هدية الزائرين، ص ٢٨.