از مسائل بسيار مهم در باب عبادات، نيت است؛ يعنى به ميدان آوردن قلب كه به فرموده امام صادق (ع) حرم خداست براى خدا. اگر توجه قلب هنگام عبادت به خدا باشد، آن عبادت به خاطر اين نيت ارزش پيدا مى‌كند؛ چون كمال و شرف و فضيلت عبادت و قبولى آن بستگى به نيت دارد و در فضاى قبولى عبادت است كه اجر ظهور مى‌كند آن هم‌ «اجر غير ممنون».

آن قدر مسأله نيت مهم است كه محققين گفته‌اند: نيت به منزله روح است و عبادت به منزله بدن. همان‌طور كه حيات بدن بستگى به روح دارد و بدن بى‌روح، ميّتى بيش نيست، عبادت هم اگر كنارش نيت نباشد، ميّت است و نبايد از آن توقع اثر داشت.

قسمتى از كلام خداوند و فرمايشات پيامبر اكرم و ائمه معصومين در باب نيت، «آهنگ قلب» است كه فرموده‌اند: عملى را كه مى‌خواهيد انجام دهيد، به خصوص عبادات، نيت را براى خدا خالص كنيد چون ريشه است. لذا اگر ساختمان عمل، ريشه و پايه محكمى نداشته باشد، باقى نخواهد ماند و خواجه نبايد در بند نقش ايوان باشد چون بقايى ندارد.

خانه از پاى‌بست ويران است‌		خواجه در بند نقش ايوان است‌

از جمله مسائل بسيار مهمى كه ائمه معصومين (ع)، ما را به آن هدايت كرده‌اند اين است كه چه راهى را برويم كه نتيجه آن نيت پاك باشد! امر كرده‌اند به پرستارى از قلب؛ به اين معنى كه قلب خود را مطالعه كنيد و ببينيد بر صفحه اين قلب با چه قلم‌هايى چه نقشهايى‌