ميعاد نور - شريعت، محسن - الصفحة ١١٣
درس هفتم: گرد خانه معشوق
قالاللّه الحكيم:
وليطوفوا بالبيت العتيق. (حج/ ٢٩)
ديگر زمان سكون و توقف نيست. وقتِ آن رسيده كه به سوى او حركت كنى؛ به سوى بىنهايت، به سوى كرامت و حرّيت و آزادگى. وقت هجرت است از زندگى معصيتبار به زندگى پاك؛ هجرت به سوى خوبيها و مركز نيكىها، بهترين سفر در طول زندگى. خدايا اين چهدعوتىاست؟ چهضيافتى و چهعنايتىاست؟ منكجا؟ مكّه كجا؟
اتوبوساز ميقات حركتمىكند. بهترينلحظات، در طىاين مسير ٤٥٠ كيلومترى تا مكّه است؛ لحظه دعا و مناجات و شور و انتظار.
هرچه آثار شهر مكّه نمايان مىشود، شيفتهتر مىشوى. هر نفس هراسانتر و وزن حضور او دمبهدم سنگينتر و نفس در سينه حبس مىشود. بر صندلى اتوبوس ميخكوب مىشوى. سراپا سكوت، همه تن و جسم تو چشم شدهاند و تو تنها نگاهى دوختهشده به پيش رو، به مقابلت، به مكه، به قبله، به خانه معشوق. ديگر بايد سكوت كرد؛ لبيك گفتن ممنوع. تمام وجودت لبيك است و زبانت خموش.