مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٧٨
كنند، چنانچه شايسته آستان خداوند است. خودشان سخت زندگى كنند، اما همه بشريّت در رفاه باشد.»
يعنى انقلابيون در انقلاب و حكومت مهدى پس از اقتدار و پيروزى، خودشان فاسد نمىشوند و چنين نيست كه انقلاب بعد از مدتى وارد سنتز با ضدّ خودش بشود و سپس محصول متوسّطى از اين ميان بيرون آيد و فرزند دورگهاى كه نه انقلابى است و نه ضد انقلابى، بهنام انقلاب، متولد شود و همه دستاوردها را برباد دهد. انقلاب مهدى، يك قدم جلو نمىرود و نيم قدم به عقب بازگردد. يك انقلاب فراموشكار نيست و انسانها و توده مردم را فراموش نمىكند. مردمى آغاز مىشود و مردمى ادامه مىيابد.
بخش دوم عهدنامه بسيار جالبتر از بخش نخست آن است. با دقت بيشترى تأمل كنيد. حضرت امير عليه السّلام مىگويد: «مهدى (عج) متقابلا خود نيز تعهداتى مىكند»؛ اين تعهّدات مهدى (عج)، معركه است. مهدى متقابلا دربرابر اصحاب خود متعهد مىشود و سوگند مىخورد كه چه؟
«يشترط على نفسه لهم»: براى خود هم شرطهايى مىگذارد و مىگويد شما بايد چنان بكنيد و من هم متقابلا بايد چنين كنم. تعهّدات مهدى (عج) چيست؟
«ان يمشى حيث يمشون» همانگونه رفتوآمد كند كه آنان مىكنند؛ از همان راهى و به همان سبكى رفتوآمد كند كه آنان مىكنند. «يلبس كما يلبسون» آنچنان لباس بپوشد كه يارانش مىپوشند. «يركب كما يركبون» آنگونه سوار شود كه آنان مىشوند. اخلاق مخصوص حاكمان، فرهنگ مخصوص حاكمان و راه مخصوص حاكمان جدا از اخلاق و راه بقيه مردم در فرهنگ اسلام نيست.
خانههاى مخصوص و منطقه ويژه براى حاكمان، و منطقه و خانههاى ديگر براى