مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٢٣

اولياى خدا چندهزاره موعظه كردند و گفت‌وگو و منطق و مدارا شد، ديگر مدارا و گفت‌وگو با ستمگران، كافى است. در آن روز، اسلحه پاسخ اسلحه را خواهد داد و مقاومتها درهم شكسته خواهند شد: «ألخير كلّه فى السّيف» مهدى (عج) با مردم، با زبان منطق و رحمت سخن مى‌گويد اما با رهبران ستم و بى‌عدالتى جهانى با زبان شمشير سخن خواهد گفت و نهضت او انقلاب جزيره‌اى نيست، اقيانوسى است كه همه‌چيز و همه‌جا را در خود مستغرق خواهد كرد و دشمنان عدالت را منهدم مى‌كند و گوشه‌اى از دنيا را باقى نمى‌گذارد تا دوباره جبهه ضدّ عدالت منسجم شوند و خود را جمع‌وجور كنند و برگردند. نهضت او يك شوخى بشرى نيست، ملحمه كبرى است و اين تعبير در روايت آمده است. ملحمه كبرى، نبرد بزرگ جهانى است. هر جنگى، يك يا دو متجاوز دارد، گاه يكى و گاهى هردو طرف متجاوزند. اما جنگ مهدى (عج)، جنگ با اصل «تجاوز» است. جنگ او جنگ با همه جنگهاست، با فكر جنگ و با همه جنگ‌افروزان دنيا مى‌جنگد.

بنابراين، انقلاب ايشان با ترديد و دودلى پيش نخواهد رفت. مثل حركت آب در آينه، شفاف و بى‌تعارف است. در روز قيام مهدى (عج)، جبهه‌اى به عرض جهان تشكيل خواهد شد و اين‌جا ديگر حقّ و باطل، چشم‌درچشم، شمشير مى‌زنند و قدرت از آن‌جا به همه‌جا ساطع خواهد شد. اين قيام از مكه آغاز خواهد شد و حتى سخنانى كه مهدى (عج) در مكّه و در بيت اللّه الحرام و كنار كعبه، كنار ركن يمانى خواهد ايستاد و خواهد گفت، آن سخنان، ثبت و از پيش، اعلام شده است. اين‌كه پس از مكّه به كجا حركت خواهد كرد و فتوحات او از خاورميانه شروع خواهد شد و به كجا دامن خواهد كشيد و ... بعضى از اين مختصات در روايتها آمده است.

قدرتى كه هميشه در تاريخ عليه عدالت، عليه حقوق بشر و عليه معنويت‌