مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٧٣
زير دست و پايشان ريخته و كاش در اختيار شما بود و ما هم در خدمتتان بوديم.
امام صادق عليه السّلام مىفرمايند: يا مفضّل «اما لو كان ذلك لم يكن الّا سياسة اللّيل و سياحة النّهار و اكل الجشب و الّا فالنّار»: مفضّل! امروز، ما راحت زندگى مىكنيم، بهخدا سوگند بهمحض آنكه حكومت و قدرت در دست ما بيفتد و براساس فرهنگ قرآن بخواهيم حكومت بكنيم، حكومت براى ما جز تلاش و جهاد روز و فكر و برنامهريزى شب براى حلّ مشكلات مردم و خوردن غذاى ساده و پوشيدن لباس خشن، شبيه امير المؤمنين عليه السّلام، نخواهد بود.
پايان حديث، خيلى جالب است كه مىفرمايد: «و إلّا فالنّار». يعنى و الّا آتش!! پس حاكمان در حكومت دينى بايد در سطح پايين مردم زندگى كنند «و الّا فالنّار»، و الّا جهنّم!
رفاه و ثروت و امكاناتى كه در حكومت مهدى (عج) فراهم مىآيد متعلّق به مردم است، مال خصوصى حاكمان نيست و مهدى ما در ستاد حكومت جهانىاش، بسيار ساده زندگى خواهند كرد.
يك روايت هم از خود حضرت حجت (عج) نقل كنم. اين جمله از خود حضرت نقل شده كه ايشان فرمودند: «قد آذانا جهلاء الشّيعة و حمقاءهم و من دينه جناح البعوضة ارجح منه». اين احمقهايى كه متأسفانه گاهى بين طرفداران و شيعيان ما يافت مىشوند، شكنجهگران ما هستند. ما را اذيت مىكنند و استحكام دين اين جاهلان قشرى به اندازه بال پشه است. يعنى عقل كوچك اينان، ظرفيت پيام بزرگ ما را ندارد. آنان گمان مىكنند كه ما را دوست مىدارند اما راه ديگرى مىروند و حواسشان نيست. عقل كوچك آنان كه چند انگشتانه بيشتر ظرفيت ندارد، كجا ظرفيت پيام ما را خواهد داشت؟! معنى اين روايت مىدانيد چيست؟!