مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٧٦
جلو، هرچه كردى، كردى، حساب و كتابى ندارد.
شما انقلاب امام خمينى (رض) را مستثنا كنيد كه در رأسش فقيه مرجع و عارف سالكى بود كه از همان ابتدا كه انقلاب هنوز پيروز نشده بود بيانيه مىداد كه مواظب باشيد به خانهها و اموال مردم تجاوز نكنيد، ولى رسم انقلابهاى دنيا معمولا اين نيست. انقلاب ايران آرامترين، مردمىترين، دينىترين و اخلاقىترين انقلاب دنيا بود. سنّ شما دانشجويان عزيز اجازه نمىدهد ولى جمعيتهايى كه در خيابانهاى ايران با عكس امام و زير پرچم حكومت اسلامى حركت مىكردند، در هيچ انقلابى در شرق و غرب جهان، نظير نداشت. انقلاب كبير فرانسه در مقايسه با انقلاب ما، بچهاى صغير است. انقلاب روسيه در قياس با انقلاب ما اصلا انقلاب نيست. درعينحال، امام راحل، استثنا بود و بهخاطر آموزههاى اسلام چنين بود و الّا در انقلابهاى دنيا ترحّم، رسم نيست. رسم انقلابهاى دنيا اين بوده و هست كه ابتدا مىكشند و سپس «ايست» مىدهند. اول به رگبار مىبندند و سپس مىپرسند كه كيستى؟ و بازجويى مىكنند كه با مايى يا با آنها؟ اما انقلاب جهانى مهدى (عج) كه مىخواهد سيستم دنيا را درهم بريزد، با آن ابعادى كه عرض كردم، واقعا فرق مىكند. در ميثاقنامهاش چههاست؟
روايت مىگويد: مهدى (عج) از يارانش عهد مىگيرد كه در آن انقلاب اسلامى جهانى به كسى دشنام ندهند؛ حريمى را هتك نكنند؛ به افراد بىگناه و به خانهاى بىاجازه هجوم نبرند. به خانههايى كه بايد هجوم برد و بيخ خر يكبهيك سران كفر و استكبار و ظلم دنيا را در همه شهرها و كشورهاى جهان گرفت، مواردى حسابشده و انتخابشده است. مثل غربىها نيست كه ملتها را بمباران شيميايى، هستهاى و ميكروبى مىكنند و استدلال مىكنند هركه مرد، مرد،