مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٦٠
گرسنهاند و وقتى سير باشند ديگر چرا به جان يكديگر بپرند؟ حيوانات مثل آدميزاد نيستند. ما اگر سير هم باشيم باز به جان يكديگر مىپريم. اما حيوانات وقتى سير باشند ديگر كارى به يكديگر ندارند. در دوران مهدى (عج)، حيوانات نيز به سازگارى مىرسند.
پس انقلاب آخر الزّمان، گرچه انقلاب بزرگ و خونينى است، اما هرگز بهدنبال كينهتوزى نيست، بلكه در پى كينهسوزى است و يكى از آرمانهاى اين انقلاب موفق در سطح جهانى، همين كينهشويى در جهان است و طبع حيوانات را نيز به اين معنا كه عرض شد، تغيير مىدهد.
همين روايت، سپس به مسئله امنيت و آبادى جهانى اشاره مىكند: «حتّى تمشى المرأة بين العراق الى الشّام و لا تضع قدميها الّا على النّبات»: يك زن به تنهايى بين عراق تا شام كه همه، بيابان خشك و خطرناكى بوده و هست، در امنيت كامل مىرود و قدمش را نمىگذارد جز بر سبزه، يعنى همه روييدنىها مىرويند و امنيت كامل نيز براى زن، تأمين است، به نحوى كه همه زيورآلات يك دختر بههمراه اوست، اما نه نگران هجوم حيوان درندهاى است و نه نگران هجوم انسان درندهاى. نگران هجوم هيچكس نخواهد بود. اين بهمعنى آبادى كامل و امنيت همگانى است.
همچنين انقلاب در درك دين، يعنى يك انقلاب معارفى و انقلاب در معرفت دين، واقع مىشود. شناخت دين در عصر مهدى (عج) اوج مىگيرد و متحول مىشود.
روايتى است از امام باقر عليه السّلام كه وقتى حضرت قيام مىكند متأسفانه كسانى در جهان اسلام دربرابر او مىايستند و عليه ايشان به قرآن!! استدلال مىكنند يعنى