مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٥٣
بگذارم و يك بار هم چيزى نيست كه من بردارم و ديدم آن روال فرهنگى كه جبهه در ما بهوجود آورده بود، درحال عوض شدن است!! و ما داريم عيب پيدا مىكنيم!! و گويا خودم نيز كمكم حال اين كارها را ندارم. فرهنگى كه در منطقه بود ايجاب مىكرد كه فرمانده لشگر وقتى غذا را مىآوردند ابتدا بين همه توزيع مىكرد و آخرسر، چيزى اگر مىماند، براى خود برمىداشت.
اين نمونهاى از همان فرهنگ مهدوى است كه وقتى در سطح جامعه و حكومت نهادينه شد، اگر به شما گفتند كه بزرگترين معجزات در آن جامعه، اتّفاق مىافتد، باور كنيد و نگوييد كه نمىشود. ما اگر اين انقلاب، جنگ و اين بچهها را نديده بوديم شايد عدّهاى از ما مىگفتيم مفاد اين روايتها اساطير است و اين قصهها را ساختهاند تا براى ما لالايى بخوانند، ولى ديديم و ديديد كه مىشود و شد. ما ديديم كسانى را كه واقعا چنين بودند و همينگونه رفتار كردند.
در روايت ديگرى حضرت مىگويند كه امروز، مردم در آسودگى و كممسئوليتاند و ما روابطى عادى داريم كه صددرصد اسلامى نيست و درعين حال با يكديگر ازدواج مىكنيم، از يكديگر ارث مىبريم و قوانين را بهطور نسبى، هرجا كه زورمان برسد، اجرا مىكنيم و هرجا نرسد اجرا نمىشود، اما اين وضعيت عادى و خلط حقّ و باطل، تا وقتى خواهد بود كه مهدى (عج) نيامده است «اما اذا قام القائم جاءت المزاملة». وقتى او بيايد و قيام كند اين اوضاع نيمبند كنونى كه داريم و مىسوزيم و مىسازيم، بهپايان خواهد رسيد و روال مناسبات انسانى زيرورو مىشود و همترازى و مساوات و يگانگى در همه ابعاد زندگى، آن روز برقرار خواهد شد و برادر دست در جيب برادر مىكند و بهاندازه نياز برمىدارد بدون هيچ ممانعتى و بدون هيچ شك و سوءظنّى.