مهدى (عج) ده انقلاب در يك انقلاب - رحيم پور ازغدى، حسن - الصفحة ٤٢
مردم (ناس يعنى تودههاى معمولى) نمىماند الّا آنكه ايشان ردّ آن مظالم مىكند و آن ستمها را جبران خواهد كرد. چنان نيست كه فقط سرنوشت عدّه خاصى براى ايشان مهمّ باشد و بقيه را رها كند. حقوق همه مردم براى ايشان اهميت دارد.
در ادامه روايت آمده كه ايشان، ديه كشتگان آن نبرد جهانى را نيز خواهد پرداخت.
او خونبهاى قربانيان آن انقلاب بين المللى و اصلاح جهانى را خواهد پرداخت. آيا انقلاب از اين انسانىتر، ممكن است؟ «لا يقتل منهم عبدا الّا ادّى ثمنه: حتى خونبهاى اجيرشدگان دشمنان خود در آن نبرد بزرگ را مىپردازد.
اگر چارهاى نبوده و كسانى اين وسط كشته شدهاند، جبران مىشود. او مظلوم و انسان بىگناه را نمىكشد اما جنگ، جنگ است و در درگيرى، وقتى دشمن، افراد بىگناه را وارد نبرد مىكند و دشمنان عدالت، سربازان و بردگانى را به رويارويى با مهدى (عج) مىكشانند، مهدى دست از نبرد بزرگ نخواهد كشيد اما خونبهاى آنان را نيز خواهد پرداخت. يك انقلاب قاطع كه نبرد را نيمهكاره رها نمىكند و اهل سازش و معامله با ستمگران جهان و چراغ سبز نشان دادن نيست، ولى در عينحال، انقلابى كاملا انسانى است و يك شورش كور و وحشى كه مردم را تنها يك آلت فعل ببيند و از روى مردم و جان و مال و آبروى مردم، عبور كند تا به اهدافش برسد و چشمش فقط به پيروزى و قدرت خيره شده باشد يعنى يك اراده «معطوف به قدرت» از نوع نيچهاى آن نيست، «انسان»، حتى يك انسان، براى او مهمّ است. در روايات داريم كه كوچكترين ذرّه حقّ و حقوق انسان نزد او بزرگ است و آن را فروگذار نخواهد كرد. هيچ حقّى از حقوق، پيش چشم