گرديد كه هر چه در اينجا ديده و بعد از تفحص و تجسّس شنيده و فهميده‌اند، حقيقت حال را به تو اعلام نمايند؛ زيرا به مقارنه عناية الله باكى از مكر و حيله احدى داريم، نه كارى مستور و مخفى از فردى. عزيمت عالى‌نهمت من كه محض احياى شريعت غرّا منصرف به جانب شرق بود، حالا كه به قصد تقويت آن مفسد بدآئين و ملحد بى‌دين اقدام به اجراى بعض اوضاع ناشايست نمودى، معلوم شد كه تو از آنها اشدّ بوده؛ پس لازم شد كه توجه همايون ما منعطف به سمت تو شود و ما هم متوكّلا على الله القوى به همراهى لشكر گران و رايات فتح آيات نصرت‌نشان، به عزم جنگ با تو متوجه شده، به قطع منازل و طى مراحل داخل ممالك واقعه در حومه حكومت خودت گشته، ملاطيه و لارنده و ديور يكى و شاركويى را با جميع توابع و لواحق و نواحى و اراضى و جبال و تلال ضبط و از جمله ممالك محروسه خود محسوب داشته، امروز كه يازدهم ماه رجب است، بالسعادة و الاجلال، در موقع موسوم به تو جان دره بوغازى نزول و اتراق كرده، اكنون از مزاحمت نفوس متكاثره دنيا و از مصادمت اسلحه متوافره هوا، گرفتار ضيق النفس شده است. پس اگر در ذره‌اى از حميّت و حصّه‌اى از فتوّت و بهره‌اى از رجليّت و فى‌الجمله در دلت زهره‌اى بوده باشد، لازم است كه منزوى زاويه رعب و هراس نشده، با جميع اعوان و انصارت، متنبّه گشته، سر از زخم تير و تبر پنهان نداشته، هر وضع كه به نظرت آسان مى‌آيد، در سعى كوتاهى ننموده، هر اسلوب كه مرادت است به موقع اجرا بگذار؛ و هر موضعى را كه معين مى‌نمايى آمده، در همان‌جا لشكر ما را استقبال كن. هر چه در پرده كمون مقدّر است، در معرض بروز جلوه‌گر گردد. ان شاء الله تعالى. حرر فى اواسط رجب سنة اثنين و عشرين و تسعمائه به يورت توجان‌دره بوغازى.[١]

*** روز دوشنبه دوازدهم، از توجان‌دره بوغازى حركت كرده، در منزل گوك‌صو يورتى نزول فرمودند. در همين روز، از جانب شهسواراوغلى على بيگ پاشايان آمدند و حكم نفر از دلاوران غربا از براى محافظت قلعه بهسنى ساخلو روانه نمايند و استمالت نامه به شهسواراوغلى و به اميرالامراى قرامان نوشته، ارسال و در ضمن اظهار نمايند كه مقدار كافى ساخلو به همراهى دلاوران غربا به قلعه بهسنى بفرستند. روز سه‌شنبه سيزدهم توقف. امروز جدّ و جهد كرده، توپ و عرّابه‌ها و باروبنه و آذوقه از اين دربند صعب و سخت به هزار زحمت و مرارت عبور به اين طرف دادند. روز چهارشنبه چهاردهم توقف. پنج‌شنبه پانزدهم توقف.

حكم شد يونس پاشا جلو رفته، بنه و آغروق را لشكر روم ايلى تعاقب كند و لشكر آناطولى در جلو حركت نمايد.

روز جمعه شانزدهم در بش كچيد- نام ديگر فرق‌كچيد- منزل گرديد. حكم شد كه تا

[١] - منشآت فريدون بيك، ج ١، ص ٤٢٦- ٤٢٧، نوايى، شاه اسماعيل، صص ٢٦٧- ٢٦٨( متن عربى).