انقلاب الاسلام بين الخواص و العوام - اسپناقچى پاشازاده، محمدعارف - الصفحة ١٥٥
صورت نامه موزون خواجه اصفهانى [فضل بن روزبهان خنجى]
|
هو فتاح الأبواب لكل ملك كريم |
و مناح الاسباب لكل قلب سليم |
|
|
الا اى قاصد فرخنده منظر |
نيازم بر سوى شاه مظفّر |
|
|
بگو اى پادشاه جمله عالم! |
تويى امروز در مردى مسلّم |
|
|
اساس دين تو در دنيا نهادى |
تو شرع مصطفى بر جا نهادى |
|
|
مجدّد گشت دين از همّت تو |
جهان در زير بار منّت تو |
|
|
اگر ملك شريعت مستقيم است |
همه از دولت سلطان سليم است |
|
|
ز بيمت در تزلزل فارس و ترك |
چو افكندى ز سر تاج قزلبرك[١] |
|
|
[فكندى تاجش از سر اى مظفّر |
فكن اكنون به مردى از تنش سر][٢] |
|
|
قزلبرك است همچون مار افعى |
سرش را تا نكوبى نيست نفعى |
|
|
تويى امروز ز اوصاف شريفه |
خدا را و محمد را خليفه |
|
|
روا دارى كه كبر و ملحد و دد |
دهد دشنام اصحاب محمد |
|
|
تو او را نشكنى از روى مردى |
سرش را نابريده باز كردى |
|
|
اگر گيرد امانى در سلامت |
بگيرد دامنت را در قيامت |
|
|
چنين ديدم ز اخبار پيمبر |
كه ذو القرنين بد در روم قيصر |
|
|
به ذو القرنين از آن خود را علم كرد |
كه ملك فارس با روم ضم كرد |
|
|
دو قرن او شاه خود[٣] اندر جهان شد |
به شرق و غرب حكم او روان شد |
|
|
بيا اى نصر دين كسر صنم كن |
به تخت روم، ملك فرس ضم كن |
|
|
كه شرق و غرب را از دولت و كام |
بگيرد باز ذو القرنين اسلام |
|
|
ز اخبار ملاحم در صحابه |
چنين آورد كاتب در كتابه |
|
|
كه در اسلام بعد از قرن بىمر |
شود ديندار ذو القرنين ديگر |
|
|
تو آن دينپرور و كشورستانى |
كه ذو القرنين موعود جهانى |
|
|
بيا از روى عالم رنج بردار |
بكش زنهار مار و گنج بردار |
|
|
مراد من از اين، نى گنج و مال است |
غرض گنج رضاى ذوالجلال است |
|
|
دو قرن ار زان كه ذو القرنين شد شاد |
ترا صد قرن عمر و مملكت باد |
|
|
الهى سرور ما پير گردد |
چون ذو القرنين عالمگير گردد |
|
|
ز نور عدل او عالم منوّر |
امين آمين بگو تا روز محشر |
|
[٤]
[١] - قزلباش.
[٢] - اين بيت در متن نوايى نيامده است.
[٣] - در متن نوايى: پادشه.
[٤] - نوايى، شاه اسماعيل صفوى، صص ٢٠٣- ٢٠٤