و اين هيئت سلطنت نيز چنانچه در متن معروض افتاد، به قتل تومانباى و امرا بل ملّت حاكمه، منقرض و مستأصل گشتند و خطّه مصريه و شامات و حجاز و ساير ممالك اين دولت به حيطه تصرّف دولت عثمانى در آمد؛ و در حقيقت باعث انقراض اين دولت، خطاى سلطان اشرف قانصو غورى در سياسيات بود و شكى نيست كه اگر سلطان مشار اليه ممانعت به حركات عسكريه سلطان سليم نمى‌كرد، به اين زودى عثمانيان قيام به استيلاى خطّه مصريه نمى‌نمودند.

برويم به سر مطلب: روز سه‌شنبه بيست و دوم، حضرت خداوندگار بالسعادة و الاقبال، به جزيرة ام القياس تشريف بردند. خواجه افندى و چلبى افندى- خليفه عباسى- و ساير خواص، با اصحاب طرب در ركاب بودند و در آنجا مجلس عيش برپا گرديد. در همين روز محمد پاشا از وزرا و نور الدين افندى زيرك‌زاده قاضى عسكر روم ايلى شروع به اخراج بلد بعض مقصّرين و اشخاص را نمودند كه ماندن آنها در مصر باعث فساد مى‌شد.

چهارشنبه بيست و سوم بى‌وقوعات. پنج‌شنبه بيست و چهارم شادى بيگ كور كه از براى ايقاع فساد در خارج گريخته بود، گرفته، آوردند. شب جمعه آتشبازها آمده، در جلو سراپرده، انواع هنر نشان دادند. از جمعه بيست و پنجم تا سه‌شنبه بيست و نهم، لشكر ظفر

[١] - بر اساس جدولى كه زامباور در« نسب خلفا و شهرياران، ص ١٦٣- ١٦٤» به دست داده است، جمعا ٢٥ نفر از سلاطين چراكسه حكومت كردند. در اينجا، تنها فهرست خود مؤلف را مى‌آوريم.

[٢] - پيش از وى چندين نفر ديگر هم سلطنت كردند.

[٣] - در ذى‌حجه اين سال، به دست سليم كشته شد.