همه كلام راوى در اين حديث از هرگونه اشاره اى بر موضعگيرى پيامبر (ص) و يا اين كه صحابه در صدد عرضه كارهاى خود بر پيامبر باشند، خالى است و نهايت چيزى كه مى توان از اين حديث استفاده نمود، اين است كه برخى صحابه به صوم در سفر معتقد بوده اند، ولى اين اعتقاد آنان نمى تواند دليلى شرعى باشد كه بتوان بدان استناد جست.

حديث هفتم: اين حديث هم از ابو سعيد خدرى روايت شده است كه مى گويد:

«رسول خدا فرمود: كسى كه در راه خداى عزّوجلّ يك روز، روزه بگيرد، خدا صورت او را تا هفتاد پاييز (يعنى هفتاد سال) از آتش، دور نگه مى دارد».

اين حديث از همه احاديث ديگر براى استناد به اين مطلب نامناسب تر است؛ چون در اين حديث، هيچ گونه دلالتى بر مسأله روزه واجب در سفر ندارد.

در اين حديث، به روشنى معلوم است كه مراد، روزه مستحبّى است و مفهومش هم وادار كردن بر روزه مستحب است و نسبت به‌