در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
نماز بهتر از خواب است(چگونگى تشريع اذان)
٢١ ص
(٥)
پيشگفتار
٢١ ص
(٦)
روايتهاى اذان در صحاح و مسانيد
٢٢ ص
(٧)
1 - سنن ابن ماجه
٢٢ ص
(٨)
2 - ابوداوود
٢٣ ص
(٩)
3 - مسند احمد
٢٤ ص
(١٠)
4 - سنن دارمى
٢٦ ص
(١١)
5 - مجمع الزوائد
٢٦ ص
(١٢)
6 - سنن ترمذى
٢٨ ص
(١٣)
7 - سنن ابوداوود
٢٩ ص
(١٤)
8 - سنن ابن ماجه
٣٢ ص
(١٥)
9 - سنن ترمذى
٣٣ ص
(١٦)
عدم اعتبار روايات مذكور به نحو اختصار
٣٤ ص
(١٧)
عدم اعتبار رويات مذكور به نحو تفصيل
٣٥ ص
(١٨)
وجه اول بررسى سند روايات مذكور
٣٥ ص
(١٩)
وجه دوم ايرادهاى وارد بر مفاد روايات مذكور
٤١ ص
(٢٠)
اول تنافى با مقام نبوت
٤١ ص
(٢١)
دوم تعارض ذاتى روايات
٤٣ ص
(٢٢)
سوم افراديكه رؤياى اذان را ديدهاند، چهارده نفر بودهاندنه يك نفر
٤٥ ص
(٢٣)
چهارم تعارض بين قول بخارى و ديگران
٤٦ ص
(٢٤)
وجه سوم حكم تثويب در اذان در نظر علماى عامه
٤٧ ص
(٢٥)
وجه چهارم تثويب از جمله اجتهادات خليفه دوم
٥٣ ص
(٢٦)
وجه پنجم آراى فقهاى مدرسه اهلبيت(عليهم السلام) درباره تثويب
٥٥ ص
(٢٧)
وجه ششم چگونگى تشريع اذان ازديدگاه اهلبيت(عليهم السلام)
٦٠ ص
(٢٨)
طرح بحث درچند قسمت
٦٤ ص
(٢٩)
قسمت اول
٦٤ ص
(٣٠)
قسمت دوم
٧٠ ص
(٣١)
قسمت سوم
٧١ ص
(٣٢)
چكيده بحث
٧٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٦ - وجه اول بررسى سند روايات مذكور

و در نيل الاوطارِ شوكانى آمده است:

«محمّد بن عبدالملك بن ابى محذوره شناخته شده نيست و در مورد حرث بن عبيد مناقشه است».[١]

٣- اهل سنّت به روايات محمّد بن اسحاق بن يسار بن خيار، احتجاج نمى‌كنند. و احمد بن خيثمه مى‌گويد:

«از يحيى بن معين در مورد محمّد بن اسحاق سؤال شد كه پاسخ داد: او ضعيف و غيرقابل اعتماد است. و ابوالحسن ميمونى مى‌گويد: از يحيى بن معين شنيدم كه مى‌گويد: محمّد بن اسحاق ضعيف است. و نسائى گفته است: او قوى نيست».[٢]

٤- در سنن دارمى آمده است:

«سند اين حديث به خاطر وجود حفص بن عمر و پدرش ضعيف است و اين قصّه را مالك در الموطأ با سند منقطع در كتاب الصلاة آورده است».[٣]

٥- مسلم بن خالد بن قره- كه به وى «ابن جرحه» نيز مى‌گويند- از طرف يحيى بن معين تضعيف شده است.

و على بن مدينى گفته است:

«او قابل اعتنا نيست».

و بخارى گفته است:


[١] - نيل‌الاوطار، شوكانى: ٢/ ٣٨.

[٢] - تهذيب الكمال: ٢٤/ ٤٢٣؛ تاريخ بغداد: ١/ ٢٢٤- ٢٢١.

[٣] - سنن دارمى: ١/ ٢٨٩.