در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٣ - ٩ - سنن ترمذى

٩- سنن ترمذى:

سعد بن يحيى بن سعيد اموى، از پدرش، از محمّد بن اسحاق، از محمّد بن ابراهيم بن حارث تيمى، از محمّد بن عبدالله بن زيد، از پدرش روايت كرده است:

«پس از فرارسيدن صبح، خدمت رسول خدا (ص) رسيدم و او را از رؤياى خود با خبر كردم ...».

وى در ادامه مى‌نويسد:

«ابراهيم بن سعد، از محمّد بن اسحاق، اين روايت را كاملتر و مفصّل‌تر روايت كرده و سپس گفته است: عبدالله بن زيد، همان ابن عبد ربّه مى‌باشد كه چيزى را از او نشنيده‌ايم كه صحيح باشد، مگر همين يك حديث در مورد اذان».[١]

مفاد اين روايات را مى‌توان چنين خلاصه كرد:

- اين فقره از سوى بلال به اذان اضافه شده و رسول خدا (ص) آن را تأييد كرده است و عبدالله بن زيد، يا عمر بن خطّاب، آن را در خواب نديده‌اند؛ چنان كه در روايات رؤياى اذان ملاحظه شد.

- رسول خدا (ص) اذان را به ابى محذوره ياد داد كه در بردارنده فقره: «الصلاة خير من النوم» بود.

[١] - سنن ترمذى: ١/ ٣٦١، باب ما جاء فى بدء الاذان، شماره ١٨٩.