در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣ - ٢ - ابوداوود
شباهت داشت. عدّهاى ديگر پيشنهاد كردند كه ناقوسى را به صدا دربياورند، امّا آن حضرت (ص) به خاطر شباهت به نصارا نپذيرفت تا اين كه مردى از انصار به نام عبدالله بن زيد و عمر بن خطّاب، كيفيّت اذان را در عالم رؤيا ديدند. مرد انصارى همان شب، رسول خدا (ص) را از رؤياى خويش آگاه كرد و آن حضرت (ص) دستور داد كه طبق همين رؤيا اذان بگويد.
زهرى مىگويد:
«بلال در اذان نماز صبح، فقره: الصلاة خير من النوم را اضافه نمود كه رسولالله (ص) نيز آن را تأييد كرد».[١]
٢- ابوداوود:
مسدد براى ما از حرث بن عبيد، از محمّد بن عبدالملك بن ابى محذوره از پدرش، از جدّش نقل كرده است كه به رسول خدا (ص) عرض كردم:
«اى پيامبر خدا! اذان را به من ياد بده. آن حضرت (ص) بر سرم دست كشيد و فرمود، مىگويى:
الله اكبر، الله اكبر، الله اكبر، الله اكبر، اشهد ان لا اله الا الله، اشهد ان لا اله الا الله، اشهد انَّ محمّداً رسول الله، اشهد انّ محمّداً رسول الله، حىّ على الصلاة، حىّ على الصلاة، حىّ على الفلاح، حىّ على الفلاح.
[١] - سنن ابن ماجه: ٢/ ٣٤، كتابُ الاذان والسنة فيها، باب بدء الاذان، ح ٧٠٧.