در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩١ - ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)

«از ولايت على ابن ابى طالب سؤال مى شود».[١]

ابى سعيد خدرى درباره آيه شريفه: ... ولَتعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ ...؛[٢] مى توانى آنان را از طرز سخنانشان بشناسى، مى گويد:

«به جهت كينه آنان به على (ع)».[٣]

آيه ٣٢ از سوره «محمّد»، اندازه محبّت على (ع) به پيامبر (ص) را بيان مى كند؛ زيرا اين آيه موضعگيرى منفى نسبت به على (ع) را موضعگيرى نسبت به پيامبر (ص) مى داند:

... وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الهُدَى.[٤]

«بعد از روشن شدن هدايت براى آنان، (باز) به مخالفت با رسول (خدا) بر خاستند».

پيامبر (ص) در اين باره فرمود:

«در كار على (ع) (به مخالفت برخاستند)».[٥]

قرآن كريم، در بسيارى از آيات، كسانى را كه تقرّب على (ع) در پيشگاه پيامبر را تكذيب مى كنند- آن هم با همان صفات و ويژگيهايى كه پيامبر (ص) بيان كرده بود- مورد هجوم قرار مى دهد.

[١] - الصواعق المحرقه: ٧٩؛ شواهد التنزيل: ٢/ ١٠٦؛ كفاية الطالب: ٢٤٧.

[٢] - محمّد( ٤٧): ٣٠.

[٣] - الدرّ المنثور: ٦/ ٦٦؛ روح المعانى: ٢٦/ ٧١؛ فتح القدير: ٥/ ٣٩؛ اسد الغابه: ٤/ ٢٩.

[٤] - محمّد( ٤٧): ٣٢.

[٥] - تفسير برهان: ٤/ ١٨٩.