در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٠ - بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
پس اين همان ملكه عصمت است كه حضرت على (ع) آن را به دست آورد وبه وسيله آن مى توان در باره برترى آن حضرت بر ديگران، استدلال كرد.
٧- خداوند مى فرمايد:
فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءكُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءكُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ.[١]
«هر گاه بعد از علم ودانشى كه در باره مسيح به تو رسيد (باز) كسانى با تو به محاجّه وستيز برخيزند، به آنان بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت كنيم، شما هم از نفوس خود، آنگاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».
امر به دعوت كردن فرزندان، زنان ونفوس- آن هم به صيغه جمع- اقتضا دارد كه براى امتثال آن، حدّ اقل سه نفر براى هر عنوان آورده شود تا معناى جمع، تحقّق پيدا كند لكن آنچه پيامبر (ص) انجام داد واحاديث صحيح ومسلّمات تاريخى به آن شهادت مى دهد، اين گونه نبود وعلّت اين كار پيامبر (ص) هم انحصار مصداق بود، پس آيه كريمه با توجّه به امتثال وعمل پيامبر اكرم (ص) بيانگر اين است كه اين افراد شايستگى همراهى با آن حضرت را در مباهله دارند. همچنين دلالت
[١] - آل عمران( ٣): ٦١.