در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٣ - بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ.[١]

«سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبر او و آنان كه ايمان آورده اند؛ همانان كه نماز را بر پاى مى دارند و در حال ركوع، زكات مى دهند».

روش قرآن كريم در اين آيه بيان افضل بودن حضرت على (ع) بر اصحاب از طريق توضيح بُعد اخلاقى ايشان است؛ بُعدى كه در آن تصريح شده كه او سرپرست و ولى مؤمنان است.

مفسّران اجماع دارند كه اين آيه در باره على ابن ابى طالب (ع) هنگامى كه آن حضرت انگشتر خود را در نماز به مسكين داد، نازل شده است.

زمخشرى در باره عبارت: هُمْ رَاكِعُونَ‌ مى نويسد:

( (مى گويند كه اين عبارت حال: يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ است، در اين صورت معنا چنين مى شود: زكات را در حال ركوع شان پرداخت مى كنند وآيه درباره على (ع) نازل شده است و آن وقتى بود كه فقير از او در ركوع نماز، درخواست كمك كرد و حضرت، انگشتر را كه گويى كمى براى انگشت او بزرگ بود رها كرد تا او بردارد و اين عمل، سبب بطلان نماز نگردد.

اگر اشكال شود: لفظى كه درآيه استعمال شده جمع است، چگونه بر حضرت على (ع) تطبيق دارد؟

در جواب مى گوييم: علّت جمع آوردن، تشويق مردم است تا مانند امام على (ع) كارى انجام دهند وبه پاداشى مانند پاداش او دست يابند.

[١] - مائده( ٥): ٥٥.