با اين دسته از روايات، برترى على (ع) بر اصحاب ثابت مى شود؛ زيرا او عهده دار اثبات حق وبه كرسى نشاندن آن بعد از پيامبر (ص) بود و بر اصحاب، واجب بود كه از آن حضرت، پيروى كنند.

٦- از پيامبر (ص) با سندهاى مختلف روايت شده كه فرمود:

( (على از من است ومن از على. او سرپرست مؤمنان بعد از من مى باشد. كسى حقّ مرا ادا نمى كند، جز على)).[١]

٧- از موضعگيرى رسول خدا (ص) درباره خليفه اوّل و دوّم، نسبت به خواستگارى آنان از فاطمه زهرا (عليها السلام) عنايت مخصوصِ پيامبر (ص) به حضرت على (ع) به دست مى آيد.

عبد الله بن زيد از پدرش نقل مى كند:

( (ابو بكر وعمر، فاطمه را از رسول اكرم (ص) خواستگارى كردند، پيامبر (ص) فرمود: او كوچك است. على (ع) او را خواستگارى كرد، آن حضرت فاطمه را به همسرى او در آورد)).[٢]

٨- احمد در مسندش با چند سند نقل مى كند:

( (پيامبر (ص) دستور داد همه دربها را بستند، جز درب (خانه) على (ع). مردم در اين باره سخن گفتند (كه چرا پيامبر (ص) تبعيض قايل مى شود؟). پيامبر (ص) حمد و ثناى خدا را به جاى‌

[١] - مسند احمد: ٤/ ١٦٥- ١٦٤( با پنج سند)؛ خصائص امير المؤمنين، نسائى: ٢٠- ١٩( با دو سند)؛ صحيح بخارى: ٣/ ٢٢٩؛ الصواعق المحرقه: ٧٤؛ سنن بيهقى: ٨/ ٥.

[٢] - خصائص نسائى: ١١٤؛ مناقب ابن شهر آشوب: ٣/ ٣٤٥؛ تذكرة الخواص: ٣٠٦.