دگرگون شد. آنگاه فرمود: اى قريشيان! به خدا سوگند! خداوند مردى از شما كه قلبش را به ايمان آزموده به سوى شما مى فرستد. او با شما، يا برخى از شما به جهت دين جنگ مى كند. ابو بكر گفت: اى رسول خدا! آن شخص من هستم؟ پيامبر فرمود: نه، او كسى است كه دارد كفش را وصله مى زند وپيامبر قبلًا كفشش رابه على (ص) داده بود كه آن را وصله بزند».[١]

٤- پيامبر (ص) فرمود:

«فاطمه پاره قلب من است و فرزندان او ميوه دل من هستند وهمسر او نور چشمان من است وامامان از فرزندان او، امينان پروردگارم مى باشند. آنان ريسمانى اند كه بين خدا وبندگانش قرار دارند. هر كس به آنان پناهنده شود، نجات پيدا مى كند و هركس كه عقب بماند، هلاك مى شود».[٢]

از اين رو، آنان برترين اشخاصى اند كه مى توان به آنان پناه برد؛ زيرا فردى كه به آنان پناه برد، به سوى حقّ، هدايتش مى كنند. آنان برتر از صحابه اى هستند كه با آنان مخالفت مى كنند؛ زيرا خدا وپيامبر (ص) با كسى هستند كه به آنان پناه برد؛ نه با كسى كه از آنان‌

[١] - تذكره الخواص: ٤٠؛ مستدرك حاكم: ٢/ ١٣٧؛ كنز العمّال: ٦/ ٣٩٦؛ شرح معانى الآثار: ٢/ ٤٠٨؛ مناقب ابن شهر آشوب: ٢/ ٤٤.

[٢] - مناقب زمخشرى: ٢١٣؛ بحر المناقب، جمال الدين حنفى: ١١٦؛ اربعين محمّد بن ابى الفوارس: ١٤( اين سه كتاب خطى مى باشند)؛ ينابيع المودّه: ٨٢؛ مقتل خوارزمى: ٥٩.