علاوه بر اين، پيامبر (ص) نيز به مقابله با دشمنان على (ع) بر خاست. در برخى از روايات، پيامبر (ص) مردم را به دو گروه: «دوستان على (ع)» و «دشمنان او» تقسيم مى كند. اين روايات بين دوستداران پيامبر (ص) و على (ع) جدايى نيفكنده است بلكه ايمان، دوستى هر دوى آنان است؛ زيرا رسالت آنان يكى است.

در مسند احمد با چند سند آمده است كه پيامبر (ص) فرمود:

«هر كس على (ع) را آزار دهد، مرا آزار داده است».[١]

همچنين فرمود:

« ( «اى مردم! هر كس على را اذيّت كند، روز قيامت، يهودى، يا مسيحى محشور مى شود».[٢]

و نيز آمده است:

( «پيامبر (ص) فرمود: اى على! جز مؤمن، تو را دوست نمى دارد و جز منافق با تو دشمنى نمى كند».[٣]

پيامبر (ص) در حالى كه به امير مؤمنان اشاره مى كرد، فرمود:

«اى مردم! فرزندان خود را با دوستى او آزمايش كنيد؛ زيرا على (ع) دعوت به گمراهى نمى كند و از هدايت، دور نمى نمايد؛ هر

[١] - مسند احمد: ٣/ ٤٨٣؛ ذخائر العقبى: ٦٥؛ الصواعق المحرقه: ٧٣.

[٢] - ميزان الاعتدال: ٣/ ١٥١؛ لسان الميزان: ٣/ ٩٠ و ٤/ ٢٥١؛ ارجح المطالب: ١١٩؛ ينابيع المودّه: ٢٥١.

[٣] - مسند احمد: ١/ ١٢٨ و ٩٥، ٨٤؛ صحيح مسلم: ٣٩؛ التاج الجامع للاصول: ٣/ ٣٣٥؛ صحيح ترمذى: ٢/ ٣٠١؛ سنن نسائى: ٢/ ٢٧١؛ خصائص نسائى: ٢٧؛ ذخائر العقبى: ٤٣؛ تاريخ الخلفاء: ١٧٠؛ الصواعق المحرقه: ٧٤.