حضرت على (ع) انفاق آگاهانه اى را به تصوير كشيد كه از نيّت پاك او سر چشمه گرفته و مطابق بارضاى حق تعالى بود. آن حضرت در مقام انفاق وپرداخت صدقات، شيوه اى را به كار گرفت كه در آن، هم آبروى نيازمندان حفظ مى شد وهم تشويق وترغيب مردم به انفاق بود؛ از اين رو، قرآن، حضرت على (ع) را از اين جهت ستايش نمود:

الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً ....

اهل سنّت روايت كرده اند كه اين آيه در باره على (ع) نازل گشته است. آن حضرت، چهار درهم داشت كه يك درهم را در شب، و يك درهم را در روز، يك درهم را پنهانى و يك درهم را آشكارا در راه خداوند انفاق كرد.[١]

٨- خداوند، پيامبرش را به تواضع در برابر مؤمنان فرمان مى دهد:

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ.[٢]

«بال وپر خود را براى مؤمنانى كه از تو پيروى مى كنند، بگستر».

حضرت على (ع) در اين زمينه از رسول خدا (ص) پيروى نمود. آن حضرت، چه در زمانى كه حاكم بود و همه قدرت را در دست‌

[١] - اسباب نزول واحدى: ٦٤؛ تفسير كبير: ٧/ ٩٨؛ الدرّ المنثور: ١/ ٣٦٣؛ تفسير كشّاف: ١/ ١٦٤؛ تفسير خازن: ١/ ٢١٤؛ ذخائر العقبى: ٨٨؛ أسد الغابه: ٤/ ٢٥؛ الصواعق المحرقه: ٨٧؛ مجمع الزوائد: ٦/ ٣٣٤؛ نور الأبصار: ٧٠.

[٢] - شعراء( ٢٦): ٢١٥.