در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٧ - ٢ - تجلى بعد ايمانى امام على(ع)

ز- «اى ابا الحسن! علم، گواراى تو باد! به تحقيق تو علم را نوشيدى و از آن سيراب شدى».[١]

٢- تجلّى بُعد ايمانى امام على (ع)

حضرت على (ع) در اين بخش از زندگانى، بُعد معنوى والايى از خود ارائه مى دهد وتصويرى بسيار عالى براى نسلهاى آينده ترسيم مى كند كه در آن، گوى سبقت را از همگان ربوده است.

ايمان قوى امير مؤمنان (ع) امتياز منحصر به فرد آن حضرت است كه به صورتهاى گوناگون متبلور شده است. آن حضرت، نمونه عالى در عبادت مى باشد.

در تفسير آيه شريفه: ... تَراهُم رُكّعاً سُجّداً ...؛[٢] آنان را در حال ركوع وسجود مى بينى، وارد شده كه درباره حضرت على (ع) نازل شده است.[٣]

امام (ع) در اين باره فرمود:

«هفت سال قبل از ديگران با رسول خدا (ص) نماز به جاى آوردم و اوّلين كسى هستم كه با آن حضرت، نماز گزاردم».[٤]

[١] - مناقب ابن مغازلى: ٤٢٠؛ تاريخ ابن عساكر: ٢/ ٤٩٨.

[٢] - فتح( ٤٨): ٢٩.

[٣] - شواهد التنزيل: ٢/ ١٨٣؛ تفسير الكاشف: ٣/ ٤٦٩؛ روح المعانى: ١٦/ ١١٧.

[٤] - تذكره الخواص: ٦٣.