در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦١ - بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند

دارد كه آنان محبوب ترين بندگان و نزديكترين اشخاص به پيامبر (ص) مى باشند و همين مسأله موجب افتخار و فضل آنان مى باشد.

در تأكيد مطالب، گفتنى است كه پيامبر (ص) همسران زيادى داشت لكن در روز مباهله فقط دختر خود را آورد و اين دلالت دارد كه حضرت فاطمه (عليها السلام) مورد علاقه پيامبر (ص) و داراى جايگاه ويژه نزد او بود واين بيانگر مقرّب بودن او به درگاه الهى و داشتن مقام و منزلت نزد او مى باشد.

همچنين انطباق عنوان «نفس» بر على (ع) دلالت بر بالاترين فضيلت و امتياز براى او دارد؛ زيرا او به منزله نفس پيامبر (ص) قرار داده شده است. رواياتى كه دو گروه شيعه و اهل سنّت نقل كرده اند، اين مطلب را تأييد مى كند. پيامبر (ص) به على (ع) فرمود:

«تو نسبت به من، به منزله هارون نسبت به موسى (ع) هستى جز اين كه بعد از من، پيامبرى نخواهد بود».[١]

ونيز فرمود:

«تو از من هستى ومن از تو».[٢]

امام على (ع) به اين فضيلت در شوراى خلافت، احتجاج نمود و اعضاى شورا همگى به آن اعتراف كردند. اين مطلب آن قدر روشن است كه حتّى ابن تيميّه صحّت آن را پذيرفته وگفته:

[١] - علامه بحرانى تعداد« روايات» منزلت را كه از اهل سنّت نقل مى كند، به صد رسانده است( ر. ك: غاية المرام: ١٥٢- ١٠٩).

[٢] - خصائص نسائى: ٨٨.