در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٥ - ٣ - جهاد حضرت على(ع)

«هنگامى كه مشركان، على (ع) را در ميدان جنگ مى ديدند، وصيّتهاى خويش را مى كردند».[١]

جابر بن عبد الله مى گويد:

«در حديبيّه از رسول خدا (ص) در حالى كه بازوى على ابن ابى طالب را گرفته بود، شنيدم كه فرمود: اين پيشواى نيكو كاران وقاتل گناهكاران است. كسى كه او را يارى كند، يارى مى شود و كسى كه يارى او را ترك كند، خوار شود. سپس صداى خود را بلند كرد و فرمود: من شهر علمم وعلى دروازه آن است؛ كسى كه بخواهد وارد شهر علم شود، از درب وارد گردد».[٢]

ابن عبّاس مى گويد:

«پرچم مهاجران در جنگهاى: بدر، احد، خيبر، احزاب وفتح مكّه به دست على (ع) بود وهمواره در همه جنگها پرچمدار بود».[٣]

امام على (ع) درباره همراهى خويش با پيامبر خدا (ص) به هنگامى كه براى شكستن بتها حركت كردند، مى فرمايد:

«با رسول خدا (ص) حركت كردم تا به كعبه رسيديم. پيامبر (ص) بر دوش من سوار شد، سپس فرمود: برخيز، من هم برخاستم. وقتى رسول خدا (ص) ضعف مرا مشاهده كرد، به من گفت: بنشين، من هم نشستم. پيامبر (ص) پايين آمد و نشست وبه من فرمود: بر دوش من‌

[١] - مناقب ابن مغازلى: ١٠٦ و ٧٢.

[٢] - تاريخ مدينه دمشق: ٤٢/ ٣٨٣.

[٣] - تاريخ طبرى: ٢/ ١٣٨.