در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٣ - ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)

( (هرگاه تو را از ميان آنان ببريم، حتماً از آنان انتقام خواهيم گرفت)).

ابن عبّاس مى گويد:

( (اين آيه درباره على (ع) است)).[١]

ابى عبد الله جدلى مى گويد:

( (على (ع) به من گفت: آيا تو را آگاه نكنم از كار نيكى كه هر كس آن را انجام دهد، خداوند او را وارد بهشت كند و از گناهى كه هر كس آن را انجام دهد، خداوند او را با صورت داخل آتش سازد وهيچ عملى را از او نپذيرد؟ گفتم: بلى. آنگاه حضرت اين آيات را خواند:

مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِّنْهَا وَهُم مِّن فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ* وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ.[٢]

«كسانى كه كار نيكى انجام دهند، پاداشى بهتر از آن خواهند داشت و آنان از وحشت آن روز در امانند و آنان كه اعمال بدى انجام دهند، به صورت در آتش افكنده مى شوند؛ آيا جزايى جز آنچه عمل مى كرديد، خواهيد داشت؟»).

سپس فرمود: اى اباعبدالله! كار نيك، دوستى ما و كار بد، كينه ماست.[٣]

[١] - الدرّ المنثور: ٦/ ١٨؛ ينابيع المودّه: ٩٨؛ شواهد التنزيل: ٢/ ١٥١؛ مناقب ابن مغازلى: ٢٧٤.

[٢] - نمل( ٢٧): ٩٠- ٨٩.

[٣] - خصائص الوحى المبين، ابن بطريق حلّى: ٢١٧.