در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٢ - ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)

در تفسير آمده است كه مراد از آيه شريفه: فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ ...[١] كسى است كه سخنان پيامبر (ص) را درباره على (ع) رد كند.[٢]

در آيه ديگر خداوند مى فرمايد:

وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا.[٣]

«وآنان كه مردان وزنان با ايمان را به سبب كارى كه نجام نداده اند، آزار مى دهند، بهتان وگناه آشكارى را به دوش كشيده اند».

آيه شريفه به افشاى ستمگريهاى منافقان درباره على (ع) و پاكى آن حضرت پرداخته است. در شأن نزول آن آمده است: گروهى از منافقان، على (ع) را اذيّت مى كردند و به او دروغ مى بستند.[٤]

از آيه اى ديگر به دست مى آيد كه خداوند از دشمنان على (ع) انتقام خواهد گرفت واين مى رساند كه هر كس با على (ع) جنگ كرد، او دشمن خداست:

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ.[٥]

[١] - زمر( ٣٩): ٣٢.

[٢] - مناقب ابن مردويه؛ كشف الغمّه: ٩٤؛ تفسير برهان: ٤/ ٧٦.

[٣] - احزاب( ٣٣): ٥٨.

[٤] - تفسير قرطبى: ٤/ ٢٤؛ اسباب النزول: ٢٠٧؛ شواهد التنزيل: ٢/ ٩٣؛ تفسير خازن: ٣/ ٥١١.

[٥] - زخرف( ٤٣): ٤١.