در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٠ - ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)

خداوند در قرآن مى فرمايد:

قُل لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى.[١]

« (اى پيامبر!) بگو: من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى كنم، جز دوست داشتن نزديكانم (اهل بيتم)»).

ابن عبّاس مى گويد:

«هنگامى كه آيه: قُل لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى‌ نازل شد، (اصحاب) گفتند: اى رسول خدا! خويشاوندان شما كه محبّت آنان بر ما واجب شده است، چه كسانى اند؟ فرمود: على، فاطمه، حسن وحسين».[٢]

درست در همان زمانى كه قرآن بر وجوب محبّت على (ع) پا فشارى مى كند، متعرّض دشمنان او مى شود ودر برابر آنان موضع بسيار سختى مى گيرد وآنان را جزء گروه منافقان بر مى شمارد؛ زيرا امام، مظهر خداوند در زمين است ومردم به وسيله او مورد آزمايش قرار مى گيرند، وجز على (ع) كسى نيست كه داراى اين ويژگيها باشد.

ابن عبّاس و ابى سعيد خدرى درباره آيه: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ؛[٣] نقل مى كنند كه پيامبر (ص) فرمود:

[١] - شورى( ٤٢): ٢٣.

[٢] - الدرّ المنثور: ٦/ ٧؛ تفسير طبرى: ٢٥/ ١٥- ١٤؛ مستدرك حاكم: ٢/ ٤٤٤؛ مسند احمد: ١/ ١٩٩؛ الصواعق المحرقه: ١٢- ١١؛ ذخائر العقبى: ٢٥.

[٣] - صافّات( ٣٧): ٢٤.