در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٣ - بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
«بگو: اين راه من است، من وپيروانم، با بصيرت كامل، همه مردم را به سوى خدا دعوت مى كنيم».
روايات نقل شده در اين باره بر حقيقت ياد شده مُهر تأييد مى زند و اين مقتضاى گفتار الهى است كه در سخن رسول خدا (ص) به حضرت على (ع): «انت منّى بمنزله هارون من موسى» تجلّى يافته است.
عبارت: فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ نيز مطلب را تأييد مى كند؛ زيرا مراد از دروغگويان، هر دروغگويى نيست بلكه مراد دروغگويان مغرضى است كه در يكى از دو طرف مباهله قرار دارند. طبق اين بيان، دعوت كننده در هر طرف، بيشتر از يك نفر است واگر يك نفر بود، بايد گفته مى شد: «فنجعل لعنة الله على من هو كاذب» تا انطباق بر فرد، صحيح باشد، نتيجه مى گيريم كه همراهان پيامبر در دعوت به مباهله با او شريك بودند.
گفتنى است كه: محاجّه بين پيامبر (ص) ومسيحيان، براى دعوت آنان به اسلام بود وحضور در مباهله، مقدّمه براى اين دعوت بود؛ از اين رو، كسانى كه در مباهله حاضر شدند، هم در دعوت به مباهله وهم در دعوت به اسلام، شريك مى باشند.
رواياتى كه اصحاب درباره آيه مباهله نقل كرده اند، خيلى زياد است؛ مانند: روايت جابر بن عبدالله، براء بن عازب، انس بن مالك، عثمان بن عفّان، عبد الرحمان بن عوف، طلحه، زبير، سعد بن ابى وقّاص، عبدالله بن