آورد، سپس فرمود: من مأمور به بستن اين دربها جز درب على (ع) بودم، امّا در اين باره سخنها گفته شده است. به خدا سوگند! دربى را نبستم ونگشودم. مگر آن كه مأمور به آن شدم واز آن اطاعت كردم)).[١]

٩- پيامبر (ص) بين مهاجران وانصار، برادرى بر قرار كرد و على (ع) را واگذاشت تا اين كه تنها ماند، آن حضرت فرمود:

«اى رسول خدا! ميان اصحابت برادرى بر قرار كردى ومرا واگذاشتى؟ پيامبر (ص) فرمود: به جهت اين كه تو را براى خودم واگذاشتم. تو برادر من هستى ومن برادر تو. اگر كسى از تو سؤال كرد، بگو: من بنده خدا وبرادر رسول او هستم. كسى بعد از تو، اين دو را ادّعا نمى كند مگر اين كه دروغگو باشد. سوگند به آن كسى كه مرا به حق مبعوث كرد! تو را براى خودم، كنار گذاشتم)).[٢]

برخى از خصوصيّات و ويژگى هاى انحصارى حضرت على (ع)

در روايتى كه از معاويه نقل شده آمده است:

[١] - مسند احمد: ١/ ١٧٥ وج ٤/ ٣٦٩؛ مستدرك حاكم: ٣/ ١٢٥ و ١١٦؛ خصائص نسائى: ١٣؛ صحيح ترمذى: ٢/ ٣٠١؛ الدرّ المنثور: ٦/ ١٢٢؛ الصواعق المحرقه: ٧٦؛ كنز العمّال: ٦/ ١٥٥.

[٢] - ينابيع المودّه: ٥٦؛ الرياض النضره: ٢/ ١٦٨؛ كنز العمّال: ٦/ ١٥٣؛ التاج الجامع للاصول: ٣/ ٣٣٥؛ مصابيح السنه: ٢/ ١٩٩؛ ذخائر العقبى: ٩٢؛ اسد الغابه: ٣/ ٣١٧؛ خصائص نسائى: ١٨.