در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
برترى امام على(ع) بر صحابه
٢١ ص
(٥)
بخش اول فرازهايى از شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٦)
1 - تجلى بعد علمى شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٧)
2 - تجلى بعد ايمانى امام على(ع)
٢٧ ص
(٨)
3 - جهاد حضرت على(ع)
٣٢ ص
(٩)
4 - جلوه هايى از شخصيت اخلاقى امام على(ع)
٣٦ ص
(١٠)
5 - حلم وبردبارى على(ع)
٤٩ ص
(١١)
بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
٥١ ص
(١٢)
بخش سوم رواياتى كه صراحتا برترى على(ع) بر صحابه را تأكيد مى كند
٦٧ ص
(١٣)
برخى از خصوصيات و ويژگى هاى انحصارى حضرت على(ع)
٧٢ ص
(١٤)
بخش چهارم تلقى وبرداشت صحابه از شخصيت على(ع)
٧٥ ص
(١٥)
1 - خليفه اول
٧٦ ص
(١٦)
2 - خليفه دوم
٧٩ ص
(١٧)
3 - خليفه سوم
٨١ ص
(١٨)
4 - ابن عباس
٨٢ ص
(١٩)
5 - ابن مسعود
٨٣ ص
(٢٠)
6 - عدى بن حاتم
٨٤ ص
(٢١)
7 - ابو سعيد خدرى
٨٥ ص
(٢٢)
8 - عايشه
٨٥ ص
(٢٣)
9 - عطا
٨٥ ص
(٢٤)
10 - سعيد بن مسيب
٨٦ ص
(٢٥)
11 - معاويه بن ابى سفيان
٨٦ ص
(٢٦)
12 - سعيد بن غفله
٨٧ ص
(٢٧)
13 - ابن عمر
٨٧ ص
(٢٨)
بخش پنجم ويژگيهاى انحصارى على(ع) در بين اصحاب پيامبر(ص)
٨٩ ص
(٢٩)
ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)
٨٩ ص
(٣٠)
ويژگى دوم آينده نگرى پيامبر(ص) نسبت به پشتيبانى از خط امامت
٩٥ ص
(٣١)
ويژگى سوم اخبار غيبى وكرامات امام على(ع)
١٠١ ص
(٣٢)
خلاصه بحث
١٠٨ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٤ - ويژگى سوم اخبار غيبى وكرامات امام على(ع)

سپس حضرت حركت كرد ومردم حقيقت گفتار او را نشناختند تا آنگاه كه امام حسين (ع) به شهادت رسيد.[١]

٣- هنگامى كه حضرت على (ع) براى جنگ با نهروانيان خارج شد، مردى از پيش قراولان لشكر آن حضرت به سوى او آمد وگفت:

«اى اميرمؤمنان! بشارت!».

حضرت فرمود: «بشارت تو چيست؟».

گفت: «خوارج، وقتى خبر رسيدن شما را شنيدند، از رود عبور كردند. بشارت باد به شما كه خداوند بازوان آنان را به شما بخشيد!».

حضرت فرمود: «تو خودت ديدى كه از رود گذشتند؟».

گفت: «بله».

حضرت او را سه بار قسم داد واو در هر دفعه مى گفت: «بلى».

حضرت فرمود: «به خدا سوگند! نه عبور كردند ونه عبور مى كنند؛ قتلگاه آنان اين طرف رود است. سوگند به خدايى كه دانه را شكافت وانسان را آفريد! آنان به درختان شوره گز وكاخ بوازن نمى رسند تا اين كه خداوند آنان را مى كشد. همانا كسى كه افترا بندد، نا اميد شود».


[١] - كشف الغمّه: ١/ ٢٧٠؛ كشف اليقين: ٨٠؛ الارشاد مفيد: ١٧٥.