در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
برترى امام على(ع) بر صحابه
٢١ ص
(٥)
بخش اول فرازهايى از شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٦)
1 - تجلى بعد علمى شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٧)
2 - تجلى بعد ايمانى امام على(ع)
٢٧ ص
(٨)
3 - جهاد حضرت على(ع)
٣٢ ص
(٩)
4 - جلوه هايى از شخصيت اخلاقى امام على(ع)
٣٦ ص
(١٠)
5 - حلم وبردبارى على(ع)
٤٩ ص
(١١)
بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
٥١ ص
(١٢)
بخش سوم رواياتى كه صراحتا برترى على(ع) بر صحابه را تأكيد مى كند
٦٧ ص
(١٣)
برخى از خصوصيات و ويژگى هاى انحصارى حضرت على(ع)
٧٢ ص
(١٤)
بخش چهارم تلقى وبرداشت صحابه از شخصيت على(ع)
٧٥ ص
(١٥)
1 - خليفه اول
٧٦ ص
(١٦)
2 - خليفه دوم
٧٩ ص
(١٧)
3 - خليفه سوم
٨١ ص
(١٨)
4 - ابن عباس
٨٢ ص
(١٩)
5 - ابن مسعود
٨٣ ص
(٢٠)
6 - عدى بن حاتم
٨٤ ص
(٢١)
7 - ابو سعيد خدرى
٨٥ ص
(٢٢)
8 - عايشه
٨٥ ص
(٢٣)
9 - عطا
٨٥ ص
(٢٤)
10 - سعيد بن مسيب
٨٦ ص
(٢٥)
11 - معاويه بن ابى سفيان
٨٦ ص
(٢٦)
12 - سعيد بن غفله
٨٧ ص
(٢٧)
13 - ابن عمر
٨٧ ص
(٢٨)
بخش پنجم ويژگيهاى انحصارى على(ع) در بين اصحاب پيامبر(ص)
٨٩ ص
(٢٩)
ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)
٨٩ ص
(٣٠)
ويژگى دوم آينده نگرى پيامبر(ص) نسبت به پشتيبانى از خط امامت
٩٥ ص
(٣١)
ويژگى سوم اخبار غيبى وكرامات امام على(ع)
١٠١ ص
(٣٢)
خلاصه بحث
١٠٨ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٣ - ٥ - ابن مسعود

( (به خدا سوگند! نُه دهم از علم، به على ابن ابى طالب داده شده است و به خدا سوگند! كه در آن يك دهم نيز با مردم شريك است)).[١]

ب: ابن عبّاس مى گويد:

( (دانش پيامبر (ص) از علم خداوند و علم على (ع) از علم پيامبر (ص) و علم من از علم على (ع) است. علم من و علم اصحاب چيزى نيست مگر قطره اى در برابر هفت اقيانوس)).[٢]

ج: ابن عبّاس مى گويد:

«دانش شش قسم است؛ پنج قسمِ آن مال على (ع) است وبراى مردم يك ششم ديگر. او در يك ششم باقيمانده با ما شريك است به صورتى كه از ما آگاهتر به آن است».[٣]

٥- ابن مسعود

الف: ابن مسعود مى گويد:

«به يكديگر مى گفتيم كه على (ع)، دانشمندترين اهل مدينه در داورى است».[٤]


[١] - الاستيعاب، ابن عبد البرّ: ٣/ ٤١؛ الرياض النضره: ٢/ ١٤٩.

[٢] - ينابيع المودّه: ٧٠.

[٣] - مناقب خوارزمى: ٥٥؛ فرائد السمطين: ١/ ٣٦٦.

[٤] - مستدرك: ٣/ ٤١؛ أسنى المطالب، جزرى: ١٤؛ الصواعق المحرقه، ابن حَجر: ٧٦.