در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه
بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
برترى امام
على(ع) بر صحابه
٢١ ص
(٥)
بخش اول
فرازهايى از شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٦)
1 - تجلى
بعد علمى شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٧)
2 - تجلى
بعد ايمانى امام على(ع)
٢٧ ص
(٨)
3 - جهاد
حضرت على(ع)
٣٢ ص
(٩)
4 - جلوه
هايى از شخصيت اخلاقى امام على(ع)
٣٦ ص
(١٠)
5 - حلم
وبردبارى على(ع)
٤٩ ص
(١١)
بخش دوم
آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
٥١ ص
(١٢)
بخش سوم
رواياتى كه صراحتا برترى على(ع) بر صحابه را تأكيد مى كند
٦٧ ص
(١٣)
برخى از
خصوصيات و ويژگى هاى انحصارى حضرت على(ع)
٧٢ ص
(١٤)
بخش چهارم
تلقى وبرداشت صحابه از شخصيت على(ع)
٧٥ ص
(١٥)
1 - خليفه
اول
٧٦ ص
(١٦)
2 - خليفه
دوم
٧٩ ص
(١٧)
3 - خليفه
سوم
٨١ ص
(١٨)
4 - ابن
عباس
٨٢ ص
(١٩)
5 - ابن
مسعود
٨٣ ص
(٢٠)
6 - عدى بن
حاتم
٨٤ ص
(٢١)
7 - ابو
سعيد خدرى
٨٥ ص
(٢٢)
8 - عايشه
٨٥ ص
(٢٣)
9 - عطا
٨٥ ص
(٢٤)
10 - سعيد
بن مسيب
٨٦ ص
(٢٥)
11 - معاويه
بن ابى سفيان
٨٦ ص
(٢٦)
12 - سعيد
بن غفله
٨٧ ص
(٢٧)
13 - ابن
عمر
٨٧ ص
(٢٨)
بخش پنجم
ويژگيهاى انحصارى على(ع) در بين اصحاب پيامبر(ص)
٨٩ ص
(٢٩)
ويژگى اول
مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)
٨٩ ص
(٣٠)
ويژگى دوم
آينده نگرى پيامبر(ص) نسبت به پشتيبانى از خط امامت
٩٥ ص
(٣١)
ويژگى سوم
اخبار غيبى وكرامات امام على(ع)
١٠١ ص
(٣٢)
خلاصه بحث
١٠٨ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٧ - ١٣ - ابن عمر
نسبت هارون به موسى است، جز اين كه بعد از من، پيامبرى نخواهد آمد)).[١]
١٢- سعيد بن غفله
وى مى گويد:
«بر على ابن ابى طالب وارد شدم، ديدم نشسته است و در برابر او ظرفى از شير قرار داشت كه بوى ترش بودن آن به مشام مى رسيد. در دست او يك عدد نان بود كه پوست جو در آن نمايان بود؛ گاهى آن را با دست مى شكست واگر شكستنش با دست دشوار مى شد، آن را با زانو مى شكست و در شير مى انداخت. به من فرمود: نزديك شو و از اين غذاى ما بخور. گفتم: من روزه هستم. فرمود: از پيامبر خدا (ص) شنيدم كه فرمود: كسى كه روزه، اورا از غذايى كه به آن علاقه مند است، باز دارد، بر خداست كه از غذاهاى بهشتى به او بخوراند واز نوشيدنيهاى بهشتى به او بنوشاند».[٢]
١٣- ابن عمر
وى مى گويد:
[١] - الرياض النضره: ٣/ ١٦٢.
[٢] - كشف الغمّه: ١/ ١٦٣.