در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٨ - بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
صورتى است كه قايل شويم ترتيب كنونى قرآن، به دستور رسول خدا (ص) بوده است امّا اگر اين را نپذيريم، ديگر مشكلى وجود ندارد.
در هر صورت، تقيّد به اين سياق و پافشارى بر آن، التزام آور نمى باشد و مانند اين سياق آيه شريفه: الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ ... مى باشد.
با بررسى روايات نقل شده در شأن نزول اين آيه روشن مى شود كه روايات متظافر است كه آيه به صورت مستقل نازل گشته است. در اين روايات، مطلبى وجود ندارد كه اين آيه در ضمن آيات پيشين نازل شده باشد وما در آينده نزديك به اين روايات، اشاره خواهيم كرد.
با توجّه به رواياتى كه هر دو گروه (شيعه واهل سنّت) نقل كرده اند، روشن مى شود كه تعارضى در سياق وجود ندارد و نوبت به آن نمى رسد كه بخواهيم يكى از اين دو را بر ديگرى ترجيح دهيم.
رواياتى كه دلالت دارد شأن نزول آيه شريفه درباره اهل بيت پيامبر (ص) (على، فاطمه، امام حسن وامام حسين (عليهم السلام)) است، طبق نقل فريقين، بيشتر از هفتاد روايت است. حال اگر به اين روايات، اعتماد نشود، ديگر به چه روايتى مى توان اعتماد كرد؟
شيعيان، اين روايات را از امام على، على بن حسين، محمّد بن على، جعفر بن محمّد وعلى بن موسى (عليهم السلام) روايت كرده اند. و امّ سلمه،، ابى ذر، ابى ليلى، ابى اسود دئلى، عمر بن ميمون اودى وسعد بن ابى وقّاص نقل كرده اند.